Umiejętności przetrwania na dziko

Umiejętności przetrwania na dziko:

  • Znajdowanie i zbieranie wody
  • Pożar lasu

Znajdowanie i zbieranie wody

Życie jest nierozłączne z wodą. Normalny człowiek może przeżyć trzy tygodnie bez jedzenia, ale tylko trzy dni bez wody, dlatego wodzie należy nadać priorytet. Oto kilka wskazówek, które pomogą Ci szybko znaleźć lub zebrać wodę na dziko.
  • Pierwszym miejscem do poszukiwania źródeł wody jest dno doliny. Aby znaleźć wodę w wysokich górach, należy szukać jej wzdłuż szczelin w skałach.
  • W żwirowych obszarach koryta często wykopuje się źródła.
  • Na wybrzeżu należy wykopać dół powyżej najwyższej linii wody, gdzie prawdopodobnie będzie warstwa osadzonej wody o grubości około 5 cm unosząca się na gęstszej warstwie wody morskiej.
  • Wodę z stojącej wody należy najpierw zdezynfekować i odczekać, aż się oczyści, a następnie zagotować przed spożyciem.
  • Zbieraj wodę deszczową: Wykop dół w ziemi, wyłóż go warstwą plastiku i otocz gliną, co skutecznie pozwoli zebrać wodę deszczową.
  • Woda skroplona: Załóż plastikową torbę na gałąź z grubymi liśćmi, a transpiracja liści wytworzy skroploną wodę.
  • Podążaj za śladami zwierząt, ptaków, owadów lub ludzi, aby znaleźć źródła wody.
  • Woda z roślin: Często w międzywęźlach pustych roślin, takich jak bambus, znajduje się woda; winorośle często mają jadalny sok, a owoce i łodygi palm oraz kaktusów są bogate w wodę.
  • Solarne destylatory: W suchych, pustynnych obszarach można zastosować następującą metodę zbierania wody: wykopać dół o średnicy około 90 cm i głębokości 45 cm na stosunkowo wilgotnym podłożu, umieścić pojemnik na wodę na środku dna dołu, a na powierzchni zawiesić plastikową folię wygiętą w łuk. Energia słoneczna podnosi temperaturę wilgotnej gleby i powietrza w dole, powodując parowanie. Para wodna styka się z folią i kondensuje, tworząc krople wody, które spływają do naczynia.

Umiejętności przetrwania na dziko: Pożar lasu

Co potrafi ogień? Gotować jedzenie. Bingo!

Ma też wiele innych zastosowań: ogień wydziela ciepło, które ogrzewa, zapobiegając utracie ciepła przez ciało; może suszyć ubrania; wędzone mięso dłużej pozostaje świeże; odstrasza niebezpieczne zwierzęta; jego dym odstrasza szkodniki, a także można w nim topić metal, by robić narzędzia... To niesamowite, nauczę Cię kilku trików, jak rozpalić ogień na dziko.

Pierwszym krokiem jest znalezienie łatwopalnych materiałów do rozpalania: takich jak suche trawy, suche liście, kora brzozy, igły sosnowe, terpentyna, gałązki, papier, bawełna itp.

Drugim jest zebranie suchego drewna: należy wybierać suche, niezbutwiałe pnie lub gałęzie drzew. W miarę możliwości wybieraj twarde drewno, takie jak sosna, dąb, brzoza, robinia, czereśnia górska, morela górska itp., które długo się palą, dają duży ogień i dużo węgla drzewnego. Drewno blisko ziemi jest wilgotne, trudno się pali i dymi.

Następnie oczyść otwartą przestrzeń osłoniętą od wiatru, płaską i z dala od suchej trawy i drewna. Umieść rozpałkę na środku, lekko połóż na niej cienkie gałązki sosnowe, cienkie suche drewno itd., potem ustaw większe i dłuższe kawałki drewna, a następnie zapal rozpałkę. Ustawienie ognia powinno być dostosowane do lokalnych warunków.

Możesz też użyć kamieni do podparcia suchego drewna lub oprzeć je o skalną ścianę, umieścić rozpałkę pod spodem i zapalić. Zwykle wykop dół o średnicy około 1 metra i głębokości około 30 cm w osłoniętym miejscu. Jeśli ziemia jest zbyt twarda, by wykopać dół, można ułożyć kamienie w kółko.

Rozmiar kółka zależy od wielkości ognia. Następnie umieść rozpałkę na środku kółka, połóż na niej trochę suchego drewna i zapal rozpałkę, aby rozpalić drewno i utworzyć ognisko. Jeśli suche drewno nie zapali się, gdy rozpałka zaczyna się wypalać, należy nadal dodawać rozpałkę przez szczeliny w drewnie, aż drewno się zapali, zamiast ponownie podpalać drewno.

Na koniec najlepiej rozpalić ognisko blisko wody lub przygotować obok trochę błota, piasku, mchu itp. do szybkiego ugaszenia ognia.

Znajdź właściwą drogę

Umiejętności znajdowania właściwej trasy trzeba zdobywać podczas codziennych aktywności na łonie natury. Na przykład: wypracuj nawyk korzystania z mapy i kompasu w każdej chwili oraz aktywnie obserwuj otaczający teren i roślinność, aby ocenić właściwą pozycję.

Słońce wschodzi na wschodzie i zachodzi na zachodzie. To najprostszy sposób na określenie kierunku. Można też użyć metody cienia drewnianej kija. Gdy słońce jest na tyle silne, by rzucać cień, wbij pionowo prosty kij (powyżej 1 metra) w płaską ziemię i na końcu cienia połóż kamień (lub inny znak). Cień przesuwa się wraz z ruchem słońca.

Po 30-60 minutach połóż drugi kamień na końcu cienia kija. Następnie narysuj prostą linię między dwoma kamieniami, a w połowie tej linii narysuj prostopadłą linię. Postaw lewą stopę na pierwszym znaku, a prawą na drugim. Wtedy przód stojącej osoby wskazuje północ, tył południe, prawa ręka wschód, a lewa zachód.

Jeśli zgubisz się w pochmurny dzień, możesz polegać na wzroście mchu na drzewach lub kamieniach, by się zorientować. Na półkuli północnej strona z bujniejszym wzrostem liści to południe. Jeśli drzewo jest ścięte, szersze słoje są po stronie wilgotnej, a mech rośnie od strony północnej.

Wykorzystaj gwiazdozbiory: Na półkuli północnej zwykle celuje się w Gwiazdę Polarną. Kluczem do użycia Gwiazdy Polarnej do określenia kierunku w nocy jest dokładne jej znalezienie w rozgwieżdżonym niebie. Istnieje wiele sposobów na znalezienie Gwiazdy Polarnej, oto prosty i skuteczny:

Najpierw znajdź Wielki Wóz (a) w kształcie chochli. Przedłuż odległość między dwoma gwiazdami na rączce wozu pięciokrotnie, a na tej linii znajdziesz Gwiazdę Polarną (d). Gwiazdy na końcach rączki nazywane są głównymi punktami. Jeśli nie widzisz Wielkiego Wozu, poszukaj konstelacji Kasjopei (b) po przeciwnej stronie.

Konstelacja Kasjopei składa się z pięciu gwiazd przypominających litery M lub W pochylone na bok. Narysuj prostą linię od jednej gwiazdy w Kasjopei, a znajdziesz Gwiazdę Polarną w odległości podobnej do tej, jaką ma Wielki Wóz od Gwiazdy Polarnej. Kierunek Gwiazdy Polarnej to północ.

Użyj zegarka, by się zorientować: Chcesz wiedzieć, gdzie jesteś, ale nie masz kompasu. W takim przypadku możesz użyć zegarka, jeśli jest słońce.

Postaw zapałkę pionowo na ziemi, a zegarek połóż poziomo na ziemi, tak by cień zapałki pokrywał się z godzinową wskazówką. Kierunek wskazany przez godzinę 12 i środek tarczy zegarka to południe, a przeciwny to północ.

Jeśli nie masz zapałki, możesz użyć gałązki, by cień był dokładniejszy. Podczas trudnych aktywności survivalowych pamiętaj, by nosić zegarek, ponieważ zwykły zegarek jest cenniejszy niż cyfrowy.

Dzięki wskazówkom godzin i minut na zwykłym zegarku staje się on ważnym narzędziem przetrwania w razie potrzeby.

 

Powiązane artykuły:

Jak przetrwać na dziko?

5 umiejętności biwakowania w namiocie

 


Zostaw komentarz

Proszę pamiętać, że komentarze muszą zostać zatwierdzone przed ich opublikowaniem.

Ta strona jest chroniona przez hCaptcha i obowiązują na niej Polityka prywatności i Warunki korzystania z usługi serwisu hCaptcha.